Söyleyecek sözlerim düğümleniyor boğazımda. Zaten ne zaman konuşmak istesem hep böyle olur…

Bu müzik iyice uykumu getiriyor. Ama yummak istemiyorum gözlerimi. Sadece seni düşünmek istiyorum. İyi misin? Neredesin? Napıyosun? Aklımı karıstıran onlarca soru var.

Sarılamıyorum sana… Zaten etrafımda kötü olan kimseye sarılamıyorum çünkü onlar hep uzaktalar. 

Gözlerim şişiyor uykusuzluktan. Artık kahvelerde etki etmiyor. Belki yatağımın boş kalan kısmında suretin olsaydı teninin sıcaklığında uyuyabilirdim. 

Yok o zaman da uyuyamazdım ben… Hep heyecanlanırım öyle anlarda. Yanaklarımda kızarır kesin, yüzüne bile bakamam ki koynuna girip uyuyayım. En iyisi sen uyu ben izliyim olur mu? Saçlarınla da oynarım…

Sabah kalktığında belki güne benimle başlarsan aydınlığa adım atmış olursun. Sen mutlu olursan bende hep mutlu olurum.

Sonra dudağıma busemi koyarsın ve vedalaşırız…

Diyorum ya, bahsetmek ve söylemek istediğim onca şey var ve sen şuan uyuyorsun…