Değişmişti adam.
Saçları uzamış, sakallarına karışmış fakat hala kilo verememişti.
Kadın değişmeyen bir şeyler aradı eline aylar sonra geçen, orada kimin olduğunu seçmenin zor olduğu, kalitesi iyi olmayan çekilmiş o tek kare fotoğrafta.
Aradı...
Belki günler, belki haftalarca...
Aslında bulmak zor değildi, sadece görmek istememişti.
Değişmeyen o tek ayrıntı; adam hala kadını sevmiyor, gözleri hala sevgisizlikten yakınıyordu.
Sonra kenara attı fotoğrafı.
Ve bir sigara yaktı.
Geçti mi?
Hayır.
Geçicek mi?
Bilmiyorum.
Ama, yani sanırım, bir şey hissetmiyorum.
Bu da iyi olan kısım mı ?
Hani şu kötünün iyisi dediğimiz cümle.